कुटुंब नियोजनाची सक्ती केली जातेय... शेतांवर

ऋतू कधीपासून गेलेत सुटीवर
पाऊस ही उशीरच येतो कामावरती
तारीख उलटली तरीही डिलिवरी नाही म्हणून...
maternity leave वाढते आहे सरींची

दिवस मांडतो आहे calculation
सहाव्या वेतन आयोगाची
आणि रात्रीची फिगर वाढते आहे
T A ...D A ...च्या कॅलरीजनी

फुले ठरवताहेत वेळापत्रक उमलण्याचे
बाजारभावाचा अंदाज लावून
अन... रिटायर्डमेंट नंतर पेन्शन नाही म्हणून
संपावर चालली आहेत झाडे

फळांच्या सर्दी-पडशा वरील लस
बाजारातून गायब करण्यात आलीय... हेतुपुरस्कर..
आणि कीटकांची practice जोरात चालावी म्हणून
manage केले जातेय हवामानाला

दाण्यांचे वजन वाढवण्यासाठी रोपांना
ग्राईप water पाजण्याचा ....सल्ला दिला जातोय कृषी तज्ञांकडून
आणि इमारतींची संख्या वाढल्याने
कुटुंब नियोजनाची सक्ती केली जातेय... शेतांवर

आता,
निसर्ग व्ही. आर. एस. घेण्यापूर्वी
नेमणूक केली पाहिजे मर्जीतल्या निसर्गाची
किंवा निदान तशी जाहिरात तरी छापून आणली पाहिजे
कमी खपाच्या .....वर्तमानपत्रात
निसर्गबळ मंत्रालयाचे निकष बदलण्यापूर्वी ...

....कैलास गांधी

धीर कधीना खचला तरीही या सत्याची जाणीव झाली

ज्याच्या नाराजीने सध्या नवीन वादळ उठले होते
हे शोधा कि आधी त्याचे किती जणांशी पटले होते

बाग जरा नाखुशच होती फुलांनीच समजोता केला
नव्या ऋतूंची वाट पाहुनी रंग फुलांचे विटले होते

पाय मोकळे झाल्यावरती उभा राहिला नवाच गुंता
सुटे, मोकळे होण्यामध्ये हात जरा गुरफटले होते

पुसू नका आरसे उगाचच तोंडावर मारत जा पाणी
रोज नव्या रंगानी मुळच्या चेहऱ्यांना बरबटले होते

जीवानिशी जे गेले त्यांच्या मृतदेहांना नाही वाली
लाड तयांचे झाले ज्यांना थोडेसे खरचटले होते

धीर कधीना खचला तरीही या सत्याची जाणीव झाली
शरीर थोडे थकले होते... पाय जरासे दमले होते

....कैलास गांधी

माणसांच्या भावनांचे तेच ठेकेदार झाले...

पेटले सोयी प्रमाणे आणि नंतर गार झाले
माणसांच्या भावनांचे तेच ठेकेदार झाले

पावसाळी हि तरुंना येईना फुटवा परंतु
जंगलातील बंगल्यांचे वृक्ष डेरेदार झाले

प्राण जाईतो कुणाला लागला नाहीच पत्ता
लोक होते झोपले कि वार हि हळुवार झाले

जन्मदात्यांनाच ज्यांनी लावले देशोधडीला
कायद्याने पण तरीही तेच वारसदार झाले

संधिसाधू दांभिकांची जाहली पुन्हा आघाडी
काळजीवाहू म्हणाया बेगडी सरकार झाले

बोलले काही तरी पण भाविकांना अर्थ कळतो
हे जसे कळले तयांना तेच मग अवतार झाले

येथल्या पोकळ वीरांना राहिली लागून चिंता
गायचा इतिहास कोणी शब्द जर तलवार झाले

......कैलास गांधी

काँग्रेसच्या दारावरून...राष्ट्रवादीची वाट आहे

काँग्रेसच्या दारावरून
राष्ट्रवादीची वाट आहे
भाजपच्या उपरण्याला
सेनेची गाठ आहे ..
...........
आरपीआय चे निळे द्रव्य
कशातही मिसळते
मराठीच्या लोण्यासाठी
मनसे ताक घुसळते
...........
बसपाचा हत्ती कुठे
एकाजागी बसतो आहे
नवा मित्र खुश तेव्हा
जुना नेमका रुसतो आहे
............
लग्नाप्रमाणे रुसवे फुगवे
राजकारणाचा कणा आहे
पोरगी थोडी नकटी पण,
पोरगा म्हणे देखणा आहे

...कैलास गांधी

दाखल्यावर लावण्या पुरता तरी तू बाप दे...

झोंबणाऱ्या पावलांना ठणकणारी ठेच दे
मागण्या उ: शाप आधी एकदा तू शाप दे

घेवूनी हातात काठी चालणे नाहीच मंजूर
रोज घे माझी परीक्षा अडथळ्यांची वाट दे

पोरका होवून जगणे मान्य केलेले परंतु
दाखल्यावर लावण्या पुरता तरी तू बाप दे

देवळांना पोसण्याचा राहू दे त्यांनाच मक्ता
फक्त त्यांच्या जानव्याला विस्मृतीची गाठ दे

जिंकलो जी ती लढाई फक्त लढलो एकट्याने
पण कुणाला बोललो ना हात तू हातात दे

...कैलास गांधी

बायको,मैत्रीण,लफडे...

ट्वेंटी- ट्वेंटी करत करत
एकेक पेग वाढवत गेले
पराभवाचे दु:ख सुद्धा
पबमध्ये उडवत गेले
बायको,मैत्रीण,लफडे,फिक्सिंग
ताण तणाव फार आहेत
तणावमुक्ती साठी म्हणून
जागोजागी बर आहेत
.....कैलास गांधी

गाव नाही राहिले खेड्याप्रमाणे...

माणसे ही धावती घोड्याप्रमाणे
गाव नाही राहिले खेड्याप्रमाणे

प्रश्न जर विचारले साधेच सोपे
उत्तरे देवू नको कोड्याप्रमाणे

एक झाला ज्ञानिया हे खूप आहे
वेद तू गावू नको रेड्याप्रमाणे

पाहतो मी वाट तुझ्या पावलांची
पायरीशी ठेवल्या जोड्याप्रमाणे

सागराला कोणती चढली नशाही
सारखा फेसाळतो सोड्याप्रमाणे

थांबलेली का अशी काठावरी तू
मी उथळ नाही तसा ओढ्याप्रमाणे

वाट जी जाते तुझ्या दारावरुनी
गुंतली पायात या बेड्याप्रमाणे

...कैलास गांधी

देव मजला टाळतो आहे कधीचा....

हि कधी का वागण्याची रीत आहे
जो तो नुसता आपल्या धुंदीत आहे

मज तुझ्या रागावण्याचा धाक नाही
मी तुझ्या या आसवांना भीत आहे

हा उगाचच शोध नाही चाललेला
थांबलेली तू मला माहित आहे

देव मजला टाळतो आहे कधीचा
तो तरी माझ्या कुठे गणतीत आहे

सौख्य भेटायास आले फुरसतीने
मी म्हणालो, मी जरा घाईत आहे

रोज तुटतो अन पुन्हा बनतो कसा मी
कोण हा मज सारखा घडवीत आहे

....कैलास गांधी

दे दु:खावर पुन्हा नवा मी डाग म्हणालो

मनात जे जे तुझ्या दाटले सांग म्हणालो
उधळून टाकीन तुला हवे ते माग म्हणालो

किती सांत्वने किती दिलासे विटलो जेव्हा
सहानभूतीला कर्तव्याचा भाग म्हणालो

फक्त डोलतो जो बुद्धीला गहाण टाकून
समाजास त्या गारुड्याचा नाग म्हणालो

लुटून नेले सर्वस्वाला त्या चोराने
काम संपले असेल तर मी भाग म्हणालो

अशी अचानक कशी वेदना बोथट झाली
दे दु:खावर पुन्हा नवा मी डाग म्हणालो

.....कैलास गांधी

माझ्यावरी नाराज मी....

माझ्यावरी नाराज मी
हे सांगू कुणा आज मी

कंठात घुमे हुंदका
नि चोरला आवाज मी

सापळ्यावर घातला
चामड्याचा साज मी

तू नदीचा हुंदका
सागराची गाज मी

वक्षात किती चांदण्या
लावतो अंदाज मी

....कैलास गांधी

कॅम्पस ते स्टाफरूम ...

सकाळी उठल्या उठल्या
दाताला चिकटलेले कालचे संदर्भ
toothpaste सोबत थुंकून टाकताना
काळ निसटून चालल्याची असहाय जाणीव
थरथरत राहते बोटांवर...

पगार, इन्क्रिमेंट, स्ट्रेन्थ हे सारेच प्रश्न यावर्षी सुटतील
प्राणायाम करून बाहेर पडताना कुलकर्णी सांगतो
तेव्हा त्याला वेड लागल्याची घट्ट जाणीव शिवशिवत जाते हिरड्यातून
तत्काळ रूट कॅनल केले पाहिजे मराठे सांगतो

पगारासोबत हिमोग्लोबिनही वाढले पाहिजे
या विवंचनेत रासकर शोधात राहतो परफेक्ट डायेट
botanyच्या कुठल्याश्या पुस्तकात
तेव्हा आपल्या होणाऱ्या बायकोला भेटायला जाण्यासाठी
पैसे हवे असतात मोरेला

सकाळचा नाष्ता करायचा की नाही हे सुट्या पैशावर अवलंबून असताना
रिलायंसचा दिवसाचा नफा किती याची गणिते मांडत बसतो वलेकर
आकड्यांचा आकार वाढत जातो बनियन वरील भोकांसारखा

कॉलेजला पाऊल ठेवताक्षणीच लिमायेंचे बिल आलेले असते
महिन्याचा पगार बोंबलल्याची भविष्यवाणी करतो साठे.
advance मिळेल का? आदी चिल्लर प्रश्न विरून जातात
क्लार्कच्या advance नकारात
आता आयुष्य मिळेल त्या मानधनावर सही करू लागलेय
विनाअनुदानित कॉलेजमधील शिक्षकाप्रमाणे...

...कैलास गांधी